# คู่มือเครื่องมือเลือกระบบสื่อผสม รุ่น 2.4

## เกริ่นนำ

โปรแกรม เลือกระบบสื่อผสม ช่วยคุณตั้งค่าตัวแปรต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับฮาร์ดแวร์และระบบสื่อผสมบนระบบของคุณ โดยปกติแล้ว โปรแกรมนี้มีไว้สำหรับผู้ใช้งานระดับสูงเท่านั้น เนื่องจากผู้แจกจ่ายระบบปฏิบัติการของคุณควรจะเตรียมระบบมาพร้อมกับค่าปริยายที่ถูกต้องอยู่แล้ว

## เริ่มใช้โปรแกรม

คุณสามารถเปิดเครื่องมือ เลือกระบบสื่อผสม ได้ด้วยวิธีต่าง ๆ ต่อไปนี้:

เมนู ระบบ

- เลือก ปรับแต่งพื้นโต๊ะ เลือกระบบสื่อผสม

บรรทัดคำสั่ง

- พิมพ์คำสั่ง `gstreamer-properties` แล้วกด Enter

เมื่อคุณเปิดเครื่องมือ เลือกระบบสื่อผสม จะแสดงหน้าต่างดังนี้

### หน้าต่างเครื่องมือเลือกระบบสื่อผสม

แสดงหน้าต่างหลักของเครื่องมือเลือกระบบสื่อผสม ประกอบด้วย แถบเมนู แถบเครื่องมือ และเมนูแบบดึงลงสำหรับเลือกอุปกรณ์สัญญาณเข้าและสัญญาณออก

## วิธีใช้

เครื่องมือเลือกระบบสื่อผสม จะมีเมนูแบบดึงลงสี่เมนูกระจายในสองแท็บ โดยสองเมนูใช้สำหรับอุปกรณ์เสียงและอีกสองเมนูใช้สำหรับวีดิทัศน์ ตัวเลือกเหล่านี้จะตั้งค่าปริยายของเสียงและวีดิทัศน์สำหรับโปรแกรมส่วนใหญ่บน GNOME

### ทำความเข้าใจกับตัวเลือกในเมนู

ดูที่หน้าจอสำหรับตั้งค่าตัวเลือกอุปกรณ์เสียง คุณจะสังเกตเห็นว่ามีสองหมวด คือสัญญาณออกปริยาย (Default Sink) และสัญญาณเข้าปริยาย (Default Source) สองคำนี้เป็นคำที่ใช้ในกรอบงาน GStreamer ซึ่ง GNOME ใช้บรรยายแหล่งที่จะส่งข้อมูลออก และแหล่งที่จะรับข้อมูลเข้า แหล่งสัญญาณออกปริยาย พูดอีกอย่างก็คือแหล่งที่โปรแกรม GNOME จะใช้ส่งเสียงออก และแหล่งสัญญาณเข้าปริยายก็คือแหล่งที่จะรับเสียงเข้านั่นเอง

เหตุผลที่คุณอาจต้องการปรับเปลี่ยนการตั้งค่าเหล่านี้ก็คือ ยูนิกซ์มีระบบเสียงและเซิร์ฟเวอร์เสียงที่แตกต่างกันมากมายที่คุณอาจต้องการใช้ส่งเสียงออก ตัวอย่างเช่น บนลินุกซ์มีตัวเลือกที่แพร่หลายคือ ระบบเสียง OSS, ระบบเสียง ALSA, เซิร์ฟเวอร์เสียง ESD และเซิร์ฟเวอร์เสียง ARTSd

ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณต้องการให้โปรแกรมบน GNOME ส่งเสียงออกทางเซิร์ฟเวอร์เสียง ESD คุณก็ตั้งค่าแหล่งสัญญาณออกปริยายเป็น ESD และถ้าคุณต้องการให้โปรแกรมบน GNOME ที่สามารถบันทึกเสียงได้ รับเสียงผ่านทางระบบเสียง OSS คุณก็เลือก OSS เป็นแหล่งสัญญาณเข้าปริยาย

ดังที่ได้กล่าวไปแล้วในส่วนอื่นของคู่มือนี้ การตั้งค่าเหล่านี้มุ่งให้เป็นเครื่องมือสำหรับผู้ใช้ระดับสูงที่มีความต้องการเป็นการพิเศษเท่านั้น ผู้ใช้ปกติไม่ควรต้องตั้งค่าเหล่านี้ เนื่องจากผู้แจกจ่ายลินุกซ์หรือยูนิกซ์ของคุณควรได้ตั้งค่าที่สมเหตุสมผลไว้ให้คุณอยู่แล้ว